E174, czyli srebro, pełni rolę dodatku w przemyśle spożywczym. Przyciąga uwagę dzięki swoim unikalnym właściwościom i różnorodnym zastosowaniom. Artykuł przybliża, czym dokładnie jest E174, jakie posiada cechy, jak się go wykorzystuje oraz jakie mogą być jego skutki dla zdrowia. Zajmuje się także kwestią potencjalnej toksyczności i możliwych efektów ubocznych. Odkryjesz tutaj, czy spożywanie E174 jest bezpieczne oraz jakie ryzyka mogą się z tym wiązać.
Co to jest E174 i gdzie się go stosuje
E174 znane jest jako srebro jadalne i pełni rolę barwnika spożywczego, wykorzystywanego w Unii Europejskiej. Składa się głównie z czystego srebra metalicznego o zawartości powyżej 99,5%. Srebro to dostępne jest w formie płatków, drobinek lub pudru i stanowi elegancki dodatek do dań[1].
Jest stosowane w dekoracji potraw, napojów oraz deserów, nadając im wyjątkowy wygląd. Choć jest tańsze niż złoto, srebro również przyciąga uwagę jako element dekoracyjny. W branży spożywczej można je znaleźć w:
- polewach do ciast,
- czekoladkach,
- pralinach,
- likierach.
Dodaje produktom atrakcyjny szaro-srebrny kolor.
Ze względu na wysokie koszty, użycie tego barwnika jest ograniczone. Srebro E174, oznaczone jako CI 77820, cenione jest również za swoje właściwości bakteriobójcze, choć jego zastosowanie w żywności nadal pozostaje ograniczone.
Charakterystyka i właściwości E174
E174, czyli jadalne srebro, posiada wyjątkowe właściwości fizykochemiczne. Jego cząsteczki charakteryzują się unikalnym kształtem, co ma wpływ na ich wygląd i zastosowanie. Dzięki procesowi atomizacji srebro przekształca się w drobne cząstki i płatki, które łatwo można nakładać na artykuły spożywcze.
Jony srebra wykazują działanie bakteriobójcze, co czyni je przydatnymi do dezynfekcji wody. E174 dodaje produktom szaro-srebrzystego koloru, co zwiększa ich atrakcyjność wizualną. Jest również mniej toksyczne w porównaniu z innymi chemikaliami, takimi jak brom czy chlor, co czyni je interesującym dla przemysłu.
Zastosowanie E174 w przemyśle spożywczym
Srebro E174 znajduje zastosowanie głównie w cukiernictwie, pełniąc rolę barwnika. Dzięki niemu polewy do ciast i czekoladki zyskują elegancki szaro-srebrzysty wygląd. Jego połysk dodaje wyrobom atrakcyjności wizualnej. Co więcej, E174 posiada właściwości bakteriobójcze, co sprawia, że jest użyteczny w produkcji osłonek wędlin, pomagając w przedłużeniu ich świeżości. Mimo tych zalet, stosowanie srebra E174 w branży spożywczej jest ograniczone ze względu na wysokie koszty produkcji.
Bezpieczeństwo spożycia E174
Bezpieczeństwo stosowania srebra jadalnego, znane jako E174, jest uważnie nadzorowane przez Komisję Europejską oraz unijne przepisy[3]. E174 klasyfikowane jest jako bezpieczne, pod warunkiem że spełnia normy dotyczące produktów mających kontakt z żywnością[3]. Panel ANS oraz Panel EFSA regularnie oceniają potencjalne ryzyko, aby zapewnić ochronę konsumentów.
Choć czasem pojawiają się informacje o możliwej genotoksyczności i toksyczności srebra, dowody te nie są na tyle przekonujące, aby ograniczyć jego użycie. Dodatkowo, E174 charakteryzuje się niską toksycznością w porównaniu do wielu innych związków chemicznych. Jego działanie bakteriobójcze również potwierdza bezpieczeństwo tego dodatku w produktach spożywczych.
Wpływ na zdrowie i potencjalne skutki uboczne
Spożywanie srebra E174 może mieć wpływ na zdrowie, zwłaszcza gdy konsumowane jest w nadmiernych ilościach. Zbyt duża ilość tego metalu odkłada się w tkankach, co prowadzi do toksyczności i potencjalnego uszkodzenia nerek[4]. W rzadkich przypadkach może dojść do srebrzycy, której charakterystycznym objawem jest szarawy odcień skóry. Ponieważ srebro jest wydalane z organizmu powoli, zwiększa się ryzyko przewlekłych stanów zapalnych. Jednak przy okazjonalnym i umiarkowanym spożyciu E174, zagrożenie dla zdrowia jest niewielkie.
Skutki zdrowotne i toksyczność E174
Skutki zdrowotne oraz toksyczność E174 to istotne aspekty, które trzeba mieć na uwadze przy jego stosowaniu. Głównym składnikiem E174 jest srebro, które może kumulować się w organizmie, prowadząc do toksycznych efektów. Jednym z potencjalnych problemów zdrowotnych jest srebrzyca, objawiająca się szarawym zabarwieniem skóry. To schorzenie występuje rzadko i zazwyczaj dotyka osób korzystających z alternatywnych terapii zawierających srebro.
Nadmierne przyjmowanie srebra E174 może prowadzić do uszkodzenia nerek, ponieważ usuwanie tego pierwiastka z organizmu przebiega powoli. Choć jest ono mniej toksyczne niż brom czy chlor, długotrwała ekspozycja może zwiększać ryzyko przewlekłych stanów zapalnych i innych problemów zdrowotnych.
Chociaż E174 jest dopuszczone do użytku w Unii Europejskiej, w Australii jest zakazane, co sugeruje konieczność ostrożności[5]. Organizacja BUND zwraca uwagę na potencjalne zagrożenia dla środowiska, co dodatkowo podkreśla potrzebę kontrolowanego użycia tego barwnika. Kluczowe jest, aby użytkownicy byli świadomi tych ryzyk i stosowali E174 zgodnie z zaleceniami, co pozwoli zminimalizować ewentualne skutki uboczne.
Genotoksyczność i toksyczność podprzewlekła
Badania nad genotoksycznością i toksycznością podprzewlekłą srebra E174 są istotne dla oceny jego bezpieczeństwa konsumpcyjnego. Jony srebra mogą uszkadzać DNA, co prowadzi do zagrożenia genotoksycznego[6]. Pomimo tego, testy genotoksyczności nie spełniły wszystkich kryteriów dla nanomateriałów, co uniemożliwia całkowite wykluczenie ryzyka.
W badaniach dotyczących toksyczności podprzewlekłej na myszach nie stwierdzono wyraźnych oznak toksyczności. Jednak ograniczenia, takie jak niewielka liczba testowanych zwierząt, wpływają na wiarygodność wyników. Choć dane dotyczące genotoksyczności i toksyczności podprzewlekłej są niepełne, należy być ostrożnym przy stosowaniu srebra E174.
Źródła:
- [1] https://www.jedzenie.info.pl/artykuly/szczegoly/60270_barwnik-szkodliwy-e-174-srebro
- [2] https://kuchnia.wp.pl/srebro-e174-6054904875713665a
- [3] https://dietetycy.org.pl/srebro-e174/
- [4] https://naturalnezdrowie.info/e-174-srebro-barwniki-spozywcze
- [5] https://zywienie.medonet.pl/produkty-spozywcze/dodatki-do-zywnosci/barwnik-spozywczy-wlasciwosci-zastosowanie-rodzaje-barwnikow/cg1yhpd
- [6] https://pl.wikipedia.org/wiki/Lista_dodatk%C3%B3w_do_%C5%BCywno%C5%9Bci
Redakcja strony Podajdalejzdrowie.pl
